| تبليغات | X |
وب حسین امروز ۱۵ شعبان، میلاد امام عصر، و وجود مبارکی است که افتخار زیستن، در زمانه ایشان را داریم؛ امروز روز مبارکی است که فرصتی دوباره، برای تامل و تفکر است . . . در اینجا فقط می خواهم به یک نکته کوچک، در مورد آن اشاره کنم. در حقیقت، موردی که می خواهم به آن اشاره کنم، یک تجربه شخصی است.
وب حسین تا به امروز، ورزشکاران زیادی از ایران در المپیک، شرکت کرده اند. عدم موفقیت آن ها باعث ناراحتی همگان شده است. در این میان، و با توجه به ناکامی اخیر، در رشته دو و میدانی، به بررسی این موضوع می پردازم.
احسان حدادی، چه از لحاط موقعیت و چه از لحاط روند آماده سازی برای این مسابقات، موقعیت ممتازی داشت. گرچه احسان حدادی، چه در شروع فعالیت حرفه ای ورزشی و چه در ادامه همواره با مشکلاتی، در زمینه فراهم بودن امکانات، مواجه بود؛ ولی به مرور با پیشرفت و استعدادی، که از خود در این رشته نشان داد و به موازات آن، کسب موفقیت های بیشتر، از تسهیلات بیشتری بهره مند شد.
البته همچنان، میزان این امکانات با بقیه نقاط دنیا تفاوت زیادی دازد، ولی داشتن مربی با دانش و اختصاصی، ماساژور شخصی، امکان حضور در مسابقات مهم بین المللی و اردوهای برون مرزی و بهره گیری از امکانات کشورهای صاحب سبک، در این رشته، همگی حکایت از تلاش حداکثری برای حضور هر چه بهتر این ورزشکار خوب کشورمان، برای حضور در این مسابقات داشت. با توجه به این فعالیت ها، به نظر می رسد، از این لحاظ، فعالیت ها بسیار خوب و مناسبی صورت گرفته است و دلایل این عدم موفقیت را در موارد دیگری، جز این مورد جستجو کرد.
از سوی دیگر، احسان حدادی، قهرمان جوانی است، که روز به روز، به رشد و پیشرفت او افزوده می شد، کسب مدال طلا و شکست حریفان مدعی و درجه اول، در تمام مسابقات مه های اخیر، ترقی ۳ باره رکورد آسیا، آن هم در عرض یک ماه، همگی از جهش بلند او برای دستیابی به مدال طلای المپیک، حکایت داشت. در حقیقت موفقیت های او، بر خلاف برخی شرکت کنندگان دیگر ما در المپیک (مانند جودو)، مربوط به سال های دور نبود و او در حالی، پا به این مسابقات گذاشت که، بهترین عملکرد را در بین پرتابگران دیسک دنیا در ماه های اخیر داشت.
با توجه به این قضایا، ناکامی او در این مسابقات، دور از ذهن، می نمود، ولی به تدریج، با نزدیک شدن هر چه بیشتر به المپیک، زندگی روی بسیار سخت خود را نشان داد. آسیب ناگهانی او که علت دقیق آن، هنوز مشخص نیست، موجب نگرانی هواداران شد؛ هر چند در ادامه با تمرینات ویژه مربیان با دانش او، نگرانی ها در مورد او کمتر شد، ولی گذشت زمان، نشان داد که این تمهیدات، به هیچ وجه کافی نبودند، چنانچه خود او بعد از مسابقه امروز، به این امر اشاره کرد و گفت که در پکن، به علت آسیب دیدگی، تنها پرتاب های ۳۵ متری می انداخته و تنها یکبار ۶۶ متر را پرتاب کرده است، که البته در مسابقات، با توجه به شرایط ویژه مسابقات و تفاوت آن با فضای تمرین؛ موفق به تکرار این رکورد نیز، نشد.
علاوه بر نکته بالا که اصلی ترین دلیل عدم موفقیت احسان، برآورد می شود، به نکته کوچک دیگری نیز می توان اشاره کرد و آن اظطرابی بود که بعد از پرتاب اول، در چهره او نمایان شد و با خطا در پرتاب دوم به اوج خود رسید؛ زیرا به هر حال او، علاوه بر استرس مسابقات و آسیب دیدگی، باید استرس ناشی از حذف در دور مقدماتی را نیز تحمل می کرد، که این امر حتی از تحمل جوان ۲۳ ساله و فوق العاده پر روحیه ای مانند او که اولین المپیک خود را تجربه می کرد نیز، خارج بود.
باور کنید بسیار سخت است، ورزشکاری که برای کسب مدال طلا آمده است، در دور اول حذف بشود و در مقابل دیگران بخواهد از شکستش صحبت کند. این است که جوان برومندی مانند احسان عزیز نیز نمی تواند جلوی گریه خویشتن را بگیرد و با کمال تواضع از شرمندگی اش، صحبت می کند.
اشک های احسان حدادی مقابل خبرنگاران
من هم برای احسان عزیز، آرزوی موفقیت می کنم و امیدوارم هر چه زودتر سلامتی کامل خود را بازیاید و در رقابت های آینده و به ویژه المپیک پیش رو، مایه سربلندی هر چه بیشتر ایران، شوند.
در آخر از دوستان، تقاضا دارم، نظراتشان در مورد احسان حدادی و اتفاق های پیرامون او را، بیان کنند.
وب حسین امروز تولد حضرت علی اکبر(ع) است، که به نام ما جوانان روز جوان خوانده می شود.
این روز را به همه و مخصوصا جوان ها تبریک می گویم و امیدوارم، دست به دست هم دهیم تا مشکلات این رده سنی از جامعه، از پیش پا برداشته شود؛ تا بتوانیم با روحی بهتر، مشکلات آینده کشور را حل کنیم.
چند سفارش گرانبها در مورد جوانان :
مقصود از شباهت جوانان به پیران آن است که پختگی و خیرخواهی و مسلط بودن بر احساسات را دارا باشند؛ اگر جوانی این چنین باشد پس شبیه افراد مسن خواهد بود. از جمله ویژگی بزرگسالان آن است که دنبال خیر و صلاح هستند، در پی خواستههای احساسی نیستند. یعنی آنان ناصح هستند.
انسان در همین زندگى روزمره و در همین رفتارهاى معمولى و عادى به مقامات معنوى دست پیدا مى کند، براى رسیدن به کمال ، نیازى به کارهاى خارق العاده و چله نشستن و ریاضت هاى غریب نیست. باید در زندگى روزمره ، همسان همه ى مردم، مرد خدا باشیم.
